بلوغ کلمات

کا کا عباس!

...پای  ننه گلنار درد می کنه . هی به مو میگه: کا کا برو سی مو  دوا بگیر ااا  خاله خورشید.  خاله خورشید که نیس..رف ئو دور دورا پی کارش.  ئو روز هی کلاه عمو صادق بر می داشت میذاشت سر خودش. به مو گف نگی  کا کا به هیچکی! گفتم : نه خاله!

اما خو  مو  به ننه گلنار گفتم . ننه گلنار بدبخت که هی پاش درد می کنه . ننه گلنار گفت: وووی ی ی گیس بریده خاله خورشید!

خاله خورشید هی رخت می شوره و هی بنک می خوره..ترق ترق! مو بنک دوس دارم هی ا عمو صادق می خرم ..عمو صادق  با ئو کلاهش که شوهر تاج خانمه!

شوهر ننه گلنار مرده . مثه ننم ...مثه آقام...صدام کشتشون! صدام کجان؟ ئو ته ته هان!

صدام بی پدر ...مملی پدر سگه... هی سی  مو سنگ میندازه...یه بار سنگ انداخت تو خونه سامان اینا!

سامان که هی سحر کتک می زنه ...ئو روز مو دیدمش ...با اکبر بود ...اکبر که لباسش خونی بود و هی ننه اش می گفت : رودم...رودم اکبر!  هی صورتش کند ..اوفی ی ی خونه خراب شدن...منم خونه خرابم...

ننه گلنار می گه : کا کا هی نگو خونه خراب. خوب نیس ننه!  مو هی می گم...

ننه گلنار بدبخت هی گریم می کنه و هی برا  خاله خورشید نخود پاک می کنه...

بروم سی ننه گلنار دوا بگیرم ... او فی ی ی ی مو خونه خرابم!

نویسنده : مژگان مشتاق : ۱٢:۳٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٩ بهمن ،۱۳۸٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم